Artykuły
Mirosław Marczak - "Dobra Nowina Wczoraj i Dzisiaj"
Nauczanie - Artykuły

Czasy apostoła Pawła

Przenieśmy się oczyma naszej wyobraźni 2000 lat wstecz do czasów apostoła Pawła. Jest to okres, w którym podróżowanie drogą morską lub lądową po Cesarstwie Rzymskim jest znacznie ułatwione dzięki ukierunkowanej polityce Rzymu. Stare porty są rozbudowywane. Powstają nowe porty i przystanie dla ówczesnych frachtowców transportujących różnorodne towary w najdalsze zakątki cesarstwa. Powstają nowe drogi przystosowane do wymogów związanych z szybkim przemieszczaniem się armii rzymskiej. Podróżni mogą zaopatrzyć się w odpowiednie mapy dróg z zaznaczonymi odległościami pomiędzy ważnymi ośrodkami komunikacyjnymi i przydrożnymi zajazdami, gdzie można zatrzymać się na posiłek, zmieniać konie, woły lub muły. Rozwija się handel. Greka koine jest bodaj najważniejszym czynnikiem scalającym cesarstwo, rzec można lingua Franca starożytnego świata. Czasy apostoła Pawła są okresem, w którym - począwszy od rządów Cesarza Augusta - kładzie się nacisk na trzy ogromnej wagi czynniki: pax Romana (pokój rzymski), łatwość podróżowania i dobry system monetarny. Taka polityka przyczynia się do rozkwitu cesarstwa, a co za tym idzie, wzrostu liczby handlarzy i podróżników. Pawłowe powołanie do głoszenia ewangelii przypadło na ten właśnie okres.

Więcej…  [Mirosław Marczak - "Dobra Nowina Wczoraj i Dzisiaj]
 
Duchowy Rozwój - Rola Boga i Człowieka
Nauczanie - Artykuły

Czasami jako ewangelicznie wierzący ludzie stosujemy pewien skrót myślowy używając stwierdzenia "jestem człowiekiem zbawionym". Wyrażenie to, chociaż prawdziwe i biblijne jednakże często rozumiane jest w sposób bardzo spłycony i okrojony (mówiąc zbawiony mamy na myśli tylko zachowany od piekła).

Słowo zbawienie jednakże zawiera w sobie trzy wielkie wyrażenia, a mianowicie:

  • usprawiedliwienie Rz 4,25-5,1.18
  • uświęcenie 1 Tes 4.3, Hebr. 12,14
  • uwielbienie Rz 8,17.29-30


I tak usprawiedliwienie dla ludzi wierzących jest sprawą przeszłości, procesem zakończonym, do którego nic nie możemy dołożyć, zostaliśmy usprawiedliwieni z naszych grzechów raz na zawsze - i w tym kontekście możemy powiedzieć "jestem człowiekiem zbawionym", mając na myśli "usprawiedliwionym" Rz 4,23-28.

Uwielbienie dotyczy naszej przyszłości, momentu spotkania z naszym Panem, kiedy otrzymamy nowe przemienione ciała i będziemy do niego podobni: 1 Kor 15,50-54, Flp 3,21.

Uświęcenie zaś dotyczy naszej teraźniejszości, jest tym co dzieje się tu i teraz. I tutaj zarówno Bóg jak i człowiek mają swoją ważną rolę do wypełnienia.

Kiedy myślę o uświęceniu to mam na myśli dwie rzeczy:

  • stawanie się podobnym do Pana Jezusa Chrystusa, inaczej mówiąc przemianę charakteru polegającą na pozbywaniu się złych cech, a wykształtowywaniu oraz rozwijaniu tych dobrych
  • oddawanie się w służbę Bogu - Rz 12,1

 

Więcej…  [Duchowy Rozwój - Rola Boga i Człowieka]
 
Józef Mrózek - "Na Początku Stworzył Bóg Niebo i Ziemię"
Nauczanie - Artykuły

Istnieją dwie wielkie księgi: księga natury i księga pisanego słowa (Bożego). Pierwszą czytamy za pomocą zmysłów, drugą natomiast "oczyma duchowymi" i sercem. Księga natury jest cudowna, jak cudowny jest otaczający nas świat. Mówi ona o wielkości, mocy, mądrości i piękności Boga. W księdze tej jednak o wielu sprawach, a w szczególności także o wielu cechach Bożych, czytamy tak niewiele (lub nic), że koniecznym się stało napisanie drugiej księgi Bożej, która by dopowiedziała to czego nie znajdujemy w księdze natury. Dzięki Bogu za to, że On tę drugą księgę dla nas napisał. Pismo Święte zajmuje w hierarchii darów Bożych trzecie miejsce. Największym darem jest Jezus Chrystus. Drugie miejsce zajmuje dar Ducha Świętego. Ponieważ jednak Chrystus jest Bogiem i Duch Święty jest Bogiem, możemy powiedzieć, że z tych rzeczy, które mamy tu na ziemi, Słowo Boże zajmuje pierwsze miejsce.

Z wartości daru jakim jest Biblia, możemy zdać sobie sprawę dopiero wtedy, gdy uprzytomnimy sobie, czym ona była dla Jezusa Chrystusa. Otóż dla Niego jedna litera pisanego Słowa Bożego przedstawia większą wartość niż wszystkie systemy słoneczne razem wzięte! O Zakonie, który jest tylko częścią Biblii wypowiada On takie mocne słowa: "Zaprawdę powiadam Wam: Dopóki nie przeminie niebo i ziemia, jedna jota albo kreska nie przeminie z zakonu, ażby się wszystko wypełniło" (Mt 5,16).

Otwieramy Biblię i rozpoczynamy jej czytanie. Mocniejsze od granitowych skał w Tatrach stojących, są jej pierwsze słowa: "Na początku stworzył Bóg niebo i ziemię". Krótkim, dosadnym, a jakże majestatycznie brzmiącym zdaniem rozpoczyna Najwyższy swój list pisany do człowieka, tę Księgę ksiąg. Chciejmy zastanowić się nad każdym słowem tego pierwszego wiersza Pisma Świętego, zapisanym na rozkaz Boży przez Mojżesza blisko trzy i pół tysiąca lat temu.

Więcej…  [Józef Mrózek - "Na Początku Stworzył Bóg Niebo i Ziemię]
 
Don Fleming - "Biblia"
Nauczanie - Artykuły

Jak powstała Biblia?

Kanon Starego Testamentu

Sposób, w jaki księgi biblijne zostały zebrane w jednym tomie uznanym jako Pismo Święte wyraźnie wskazuje na działanie samego Boga. Ten wybór ksiąg jest nazywany kanonem (w oryginale słowo to oznacza "zasadę", "standard", "miarę" lub "spis"). Księgi uznane za natchnione Słowo Boże nazywa się księgami kanonicznymi. Inne księgi, które nie zostały uznane za natchnione, chociaż mogły zostać napisane przez prawych ludzi czasów biblijnych, nie są księgami kanonicznymi. Nie są one utożsamiane z głosem Bożym, nie należą do Pisma Świętego.

Kanon nie został stworzony przez żadnego człowieka ani przez grupę ludzi. W czasach starotestamentowych wyodrębnił się wyraźnie określony zbiór świętych pism. Od czasów Mojżesza ludzie rozpoznawali pewne pisma jako głos mówiącego do nich Boga i w miarę upływu czasu grupa tych naznaczonych autorytetem pism stopniowo się powiększała. Autorytetu nikt tym księgom nie nadawał, miały go same w sobie, a ludziom nie pozostawało nic innego, jak to uznać.

Nie istnieje żaden zapis wskazujący na jakiś konkretny moment, w którym kanon Starego Testamentu osiągnął liczbę trzydziestu dziewięciu ksiąg. Wiadomo jednak, że wybór ten funkcjonował jako Biblia żydowska już w czasach Chrystusa. Tak więc Biblia, której używał Jezus to nasz Stary Testament. Inne pisma żydowskie z czasów przed Chrystusem, zwane apokryfami były dobrze znane Żydom i pierwszym chrześcijanom, ale żadna z tych grup nie włączyła ich do kanonu.

Kanon Nowego Testamentu

Ponieważ wybrani przez Jezusa apostołowie posiadali autorytet nadany im przez Boga, ich nauczanie i księgi, jakie napisali nosiły taki sam autorytet, jak Stary Testament. Jezus obiecał im, że po Jego odejściu zstąpi na nich Duch Święty, który przypomni im nauczanie Chrystusa, pomoże je zrozumieć i zastosować. Księgi napisane przez apostołów były częścią wypełnienia się tej obietnicy. Od samego początku chrześcijanie przyjęli za natchnione listy i księgi napisane przez apostołów oraz tych, których apostołowie polecali.

Podczas, gdy pisma wczesnochrześcijańskich przywódców były w obiegu, powstał z nich nowy zbiór równy pismom Starego Testamentu. Piotr w swoich listach odwoływał się do listów Pawła, jako do Pisma, a Paweł powoływał się na Ewangelię wg Łukasza, jako na Pismo (2 P 3,15-16; 1 Tm 5,18).

W czasach biblijnych podróżowanie zajmowało sporo czasu, zatem pisma rozpowszechniały się powoli. Również listy związane z konkretnymi problemami, bardzo krótkie lub osobiste dłużej pozostawały nieznane szerszej społeczności. Po zborach krążyły również inne pisma, które nie zdobyły jednak powszechnej akceptacji i nigdy nie zostały włączone do kanonu.

W połowie II wieku niektóre zbory posiadały zbiór ksiąg niemal identyczny z dzisiejszym Nowym Testamentem. W innych zborach sytuacja nie była tak jednoznaczna ze względu na dużą aktywność fałszywych nauczycieli. Co jakiś czas zbierały się sobory Kościoła, by przedyskutować wartość różnych ksiąg i pod koniec IV wieku doszło do ogólnego porozumienia, że Nowy Testament składa się z dwudziestu siedmiu ksiąg, które znamy obecnie. Podobnie, jak w przypadku Starego Testamentu, kanonu Nowego Testamentu nie stworzyła żadna konkretna rada. Nie nadała mu też autorytetu. Autorytet był zawarty w samych księgach. Rady te miały znaczenie w kwestii formalnego uznania tych ksiąg, tak że wierzący wszystkich zborów mogli rozpoznać je jako żywe i natchnione Słowo Boże.

Więcej…  [Don Fleming - "Biblia]
 


JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL

DZIAŁALNOŚĆ MŁODZIEŻOWA

"I wszystko, cokolwiek czynicie w słowie lub w uczynku, wszystko czyńcie w imieniu Pana Jezusa, dziękując przez niego Bogu Ojcu."

/Kol. 3:17/

więcej...

NAUCZANIE

"Słowo Twoje jest pochodnią nogom moim i światłością ścieżkom moim." "Nigdy nie zapomnę przykazań Twoich, bo przez nie zachowujesz mnie przy życiu." "Nakłaniam serce moje, by pełniło ustawy Twoje - wieczna za to nagroda!" "Rozkoszuję się przykazaniami Twymi, które pokochałem."

/z Ps. 119/

więcej...

PRACA WŚRÓD DZIECI

"A król odpowiadając, powie im: Zaprawdę powiadam wam, cokolwiek uczyniliście jednemu z tych najmniejszych moich braci, mnie uczyniliście."

/Mat. 25:40/

więcej...

EWANGELIZACJA

"Idźcie i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego."

/Mat. 28:19/

więcej...

POMOC OSOBOM NIEPEŁNOSPRAWNYM

"Cokolwiek czynicie, z duszy czyńcie jako dla Pana, a nie dla ludzi."

/Kol. 3:23/

więcej...